<

Wychowanie do radości.

Wychowanie do radości.
  • Autor: Przedszkole
  • 29 kwietnia 2019
  • brak komentarzy


Radość i optymizm
Radość nie jest czymś powierzchownym, wesołością. Dobrze jest się weselić, ale radość to coś znacznie głębszego. Jest darem, jest przejawem troski o drugiego człowieka. Radość jest owocem miłości
Radość i wynikający z niej optymizm rodziców pomaga dzieciom dojrzewać.
Radosna atmosfera sprzyja zaufaniu i zwierzeniom. Dzięki niej będziemy mogli wejść w zażyłość z dziećmi, poznać ich tajemnice, pomóc im odkrywać talenty i pracować nad wadami.

Dobry humor pomaga nam nabrać dystansu, spokojniej reagować na pojawiające się trudności i szukać z nadzieją dobrych rozwiązań. Optymizm pozwala pracować nad sobą, otwiera nas na innych i czyni zdolnymi do skutecznej pomocy.
Optymizm jest postawą , która nie pozwala popaść w apatię, zniechęcenie, czy smutek wobec przeciwności.
Optymiści mają skłonność do przypisywania swoich porażek czemuś, co można zmienić i dzięki temu osiągają to, że przy następnej okazji pójdzie im lepiej.
Radosną atmosferę w domu tworzą rodzice, którzy dążąc do dobra, potrafią zapanować nad pojawiającymi się uczuciami. Nie jest to łatwe, wymaga męstwa i refleksji. Warto zastanowić się jakie sytuacje nas przerastają.
Często dobrą atmosferę w domu burzą drobne wydarzenia lub zbyt ambitne plany. Refleksja nad tym co wprowadza niepotrzebną nerwowość, pomoże nam zapobiegać takim sytuacjom.


Radości można się nauczyć. Ta nauka jest jednym z podstawowych zadań wychowania. Ludzie nie rodzą się szczęśliwi bądź nieszczęśliwi, lecz uczą się być takimi lub innymi. Trzeba walczyć, żeby radość stała się częścią naszej osobowości. Radości nie spotyka się przypadkowo, za rogiem, ale trzeba rozwijać ją dzień po dniu.
W wychowaniu do radości pomaga nam:
umiejętność cieszenia się z rzeczy prostych i codziennych
pozytywne podejście do osób i wydarzeń; starajmy się odkrywać w ludziach i zdarzeniach to co pozytywne, unikajmy narzekania i “czarnowidztwa”
akceptowanie własnych ograniczeń i możliwości; warto cieszyć się z tego co mamy, nie rezygnując z dążenia do stawania się każdego dnia lepszym
trzeba akceptować każde dziecko takim jakie jest i za to, kim jest
przemienianie naszych zajęć w źródło radości
cieszenia się czasem spędzanym w rodzinie
poczucie własnej wartości

Artykuł na podstawie “Wychowywać do wartości” J.A.A. Alcazar F. Corominas oraz “Wychowywać uczucia” A. Aguilero.

Education